یک مرد منطفی است... یک مرد آرام است... یک مرد احساسات خودش رو می شناسه... یک مرد هدف و انگیزه هاش رو می شناسه...

یک مرد آرام و راحت است... یک مرد به خودش احترام خاصی قائل است.... یک مرد ویژگیهای خودش رو می شناسه... یک مرد خودساخته است ... یک مرد رک و راست است...

جالبه رابطه نزدیکی بین رک و راستی است... شاید رک بودن همون چیزی است که حافظ به رندی تعبیر می کنه

به هر حال یادت باشه که خیلی وقت گذاشتی روش... هر جور که هست باید این رو سر و سامون بدی... مهم نیست چندبار می ری کجا می ری باید سرو سامونش بدی

امروز سعی کردم بازی تنیس روی میز ایران که بعد از شصت و پنج سال به نیمه نهایی رفتیم رو بدون استرس نگاه کنم. بدون اون فشارهایی که منجر به حرکات اضافی و اجباری می شه... ممکنه بپرسید این حرکات چی هستند... جالبیش اینه که نوشاد عالمیان در خود بازی این حرکات رو به نمایش می گذاشت مثلا دائم کفشش لمس می کرد و یا بند کفشش رو محکم می کرد که فقط برای کم کردن اضطراب بود...اما این یک روش مسخره است برای کم کردن اضطراب... یعنی خود ذهن هم می دونه غیر منطقی است اما مجبور به انجامش هست... یا فالها و خرافات و خوش یمن و بد یمن و یا حرکات افراد هنگام تماشایی مسابقات و غیره همه از همین طیف اضطراب و دفع اون با حرکات اضافی و تکراری هستند... وسواسها و چک کردنهای مکرر یک چیز هم جزء این رفتارها هستند.راه حل من که قبلا هم بهش اشاره کردم این بود که ذهن رو گول بزنیم... چون من واقفم که کدوم حرکاتم فقط به دلیل اضطرابهاست... بهش گفتم اگر اینها رو انجام بدی می بازیم و اتفاقا اگر محلشون نزاری و انجام ندی می بریم... حالا خوشبختانه بردیم و من هم خیلی ریلکس بازی رو نگاه کردم. چون واقعیت اینه که برد و باخت به حرکت من ربطی نداره ولی خوب این تجارب کم کم به ذهن یاد می ده که اولا ارتباطی وجود نداره و دوما خوب ریلکس باش شاید همین ریلکس بودن بهتره... و در کل هم البته بهتره... یعنی حتی همین تنیس بازها به این تکنیک نیاز دارند که جلوی هر نون حرکت اضطرابی فشار به بدن و عضله و غیره را بگیرند و تمرکز در تک تک حرکات باشه و نه قبل و بعدش.